سه حالت در تمام اشخاص وجود دارد: «کودک»،«والد»،«بالغ»

1- «والد» به صورت نوارهای ضبط شده در مغز انسان از تجربیات واقعی شامل رویدادهای خاص (یعنی اصل وقایع گذشته) و رویدادهای داخلی(یعنی احساس های ما)حفظ شده اند و عمده ترین آن رویدادهایی هستند که طی پنج سال اول زندگی اتفاق افتاده اند. جنبه ی سومی نیز در هر فرد وجود دارد که از دو جنبه دیگر متفاوت است دوجنبه ی اول« والد» و«کودک » وجنبه ی سوم را « بالغ» می نامند.این جنبه ها یا حالت ها، نه نقشی روانی بلکه واقعیت هستند. برن می گوید: جنبه های والد، بالغ و کودک را نباید با مفهوم های اولیه علم روانکاوی (فرویدیسم) یعنی فرامن، من و نهاد اشتباه کرد زیرا اینها حالات واقعی اند. هر جنبه ای با به کار افتادن نوار های اطلاعات ضبط شده، یعنی اطلاعاتی که در گذشته روی آن ضبط شده پدید می آید. این اطلاعات حاوی اشخاص واقعی، زمانهای واقعی و احساس های واقعی هستند.

سه حالت در تمام اشخاص وجود دارد: «کودک»،«والد»،«بالغ»

1- «والد» به صورت نوارهای ضبط شده در مغز انسان از تجربیات واقعی شامل رویدادهای خاص (یعنی اصل وقایع گذشته) و رویدادهای داخلی(یعنی احساس های ما)حفظ شده اند و عمده ترین آن رویدادهایی هستند که طی پنج سال اول زندگی اتفاق افتاده اند. جنبه ی سومی نیز در هر فرد وجود دارد که از دو جنبه دیگر متفاوت است دوجنبه ی اول« والد» و«کودک » وجنبه ی سوم را « بالغ» می نامند.

این جنبه ها یا حالت ها، نه نقشی روانی بلکه واقعیت هستند. برن می گوید: جنبه های والد، بالغ و کودک را نباید با مفهوم های اولیه علم روانکاوی (فرویدیسم) یعنی فرامن، من و نهاد اشتباه کرد زیرا اینها حالات واقعی اند. هر جنبه ای با به کار افتادن نوار های اطلاعات ضبط شده، یعنی اطلاعاتی که در گذشته روی آن ضبط شده پدید می آید. این اطلاعات حاوی اشخاص واقعی، زمانهای واقعی و احساس های واقعی هستند.

والد :

والد شامل،انبوه بسیار عظیمی از سوابق رویدادهای خارجی در مغز است که بدون سؤال و حتی با زور، تقریباً در پنج ساله ی اول زندگی فرد دریافت می شود. این ضبط ها دوره ای قبل از « تولد اجتماعی» شخص را شامل می شود. یعنی پیش از آنکه کودک خانه را ترک کند و به خاطر ضرورت اجتماعی وارد مدرسه شود. زیرا بیشتر ضبط های این مجموعه ی اطلاعات محصول ملاحظات خود طفل از پدر و مادر یا از کسانی است که جانشین پدر و مادر بوده اند. تمام چیز هایی که کودک از پدر و مادر می بیند و می شنود، در نوار والد ضبط می شود.

« والد» در شخصیت هر فرد وجود دارد زیرا هر فرد این محرک خارجی را در پنج سال اول زندگی خود تجربه کرده است. برای هر فرد جنبه ی « والد» مخصوص و منحصر به خود است. زیرا نوارهای ضبط شده ی او از تجربه های اولیه زندگی با پدر و مادر خودش برای او مخصوص و منحصر به فرد است.

کودک

همزمان با ضبط رویدادهای خارجی در آنچه که ما آن را « والد» نامیدیم ضبط دیگری نیز صورت می گیرد و آن ضبط رویدادهای درونی یا به عبارت دیگر، پاسخ یا عکس العمل انسان کوچک « یا احساس او » نسبت به آن چیزهایی است که می بیند و می شنود.

مجموعه اطلاعات « دیدن، شنیدن و احساس کردن و فهمیدن » است که آن را به عنوان جنبه ی کودک تعریف می کنند. از آنجاکه انسان کوچک در دوره ی بحرانی زندگی اولیه خود فاقد قاعده ی بیان است بنابراین بیشتر عکس العمل های او به صورت احساس ضبط می شود.

باید موقعیت او در این سال های اولیه دقیقاً در نظرگرفته شود: او کوچک است، وابسته است، دست و پا چلفتی است، و قوه ی بیان هم ندارد که با آن معنی و مفهومی بنا کند. در این دوران ناتوانی و عجز، از کودک توقعات زیاد و سازش ناپذیر هم دارند.

بالغ:

از حدود ده ماهگی ، پدیده ی شگفت انگیزی در کودک به کار می پردازد. تا آن تاریخ زندگی نوزاد جز کارهای عاجزانه، غریزی، بی فکر و بی تحرک چیزی نیست. در او کودک و والد هست، اما آنچه در او نیست توانایی آن است که خودش کاری بکند و حرکات خود را روی فکر انتخاب کند یا بتواند اطرافیان محیط خود را بسنجد. او هیچگونه قدرت خود راهنمایی کردن، یا قدرت حرکت برای کشف یا رویارویی با زندگی را نداشته است. تاکنون فقط به سادگی آنچه را که پیش آمده قبول کرده است .

« بالغ » اصولاً کارش این است که تکه ای متحرک را تبدیل به اطلاعات کند و این اطلاعات را بر اساس تجربیات قبلی به جریان اندازد و بایگانی کند (برن). این جنبه با « والد » فرق دارد از این جهت که « والد» به طور تقلید گونه ای قضاوت کننده است و عملا از مایه ها و معیارهای عاریت گرفته از گذشته عمل کند. « بالغ » با کودک نیز فرق دارد بدینگونه که کودک ناگهانی و بی میل و برهان عمل می کند، اصولا تابع احساسات است. از طریق « بالغ» است که انسان کوچک کم کم می تواند فرق بین زندگی را آنگونه که به او یاد داده و نشان داده بودند  یعنی « والد» و آنگونه که خودش آنرا احساس کرده است یعنی « کودک » و بالاخره آنگونه که خودش کشف و استنباط کرده است « بالغ » متوجه می شود  .

حدود مرز بین « والد» و « بالغ » و« کودک » بسیار شکننده است تا آنجا که گهگاه اصلاً حد و مرزی مشخص نیست. شخص را آسیب پذیر و مستعد دریافت علائمی می نماید که ممکن است وضعیت های احساس عجز و وابستگی بچگی را در او دوباره زنده کند.

منبع: روان آسا