آرون تمکین بک در 18 ژولای 1921 در پراویدنس رودآیلند به دنیا آمد. او در 1942 مردک لیسانس خود را از دانشگاه براون دریافت کرد و سپس در 1946 از دانشگاه ییل دکترای روان پزشکی خود را بگیرد. ولی به خاطر ماهیت اسرار آمیز روانکاوی از کار در رشته روان پزشکی منصرف شد. بک رشته عصب شناسی را ترجیح می داد و در طول جنگ کره، به عناوین دستیار ارشد در رشته نوروسایکولوژی بیمارستان ولی فورج مشغول بکار شد.

بک پس از روانکاوی مجذوب شناخت شد. شناختی که از روان شناسی من بدست آورده بود و در آن زمان محبوبیت زیادی داشت. بک بر این باور بود ، روانکاوی تبیین های زیادی در مورد اختلالات روانی فراهم آورده  است. برای ارزیابی فرضیه های روانکاوی دست به تحقیق زد. اما یافته های او از تحقیق های آزمایشی روی رویاها و مطالب موهوم  باعث شدند که اغلب مفاهیم روانکاوی را دور بریزد. بک در تدوین نظریه و درمان شناختی برای اختلالات روانی، مانند دانشمندان خوب، دقیقاً از شواهدی پیروی کرد که بر خلاف روانکاوی بودند. وی که همزمان با الیس، اما مستقل از وی کار می کرد، پی برد که اگر به بیماران آموخته شود، افکار منفی خود را بازبینی و مورد آزمایش قرار دهند، افسردگی آنها بهبود می یابد.

گردآورنده: نصرت نوجوان كانميران

شرح کوتاهی از زندگی آرون بک

آرون تمکین بک در 18 ژولای 1921 در پراویدنس رودآیلند به دنیا آمد. او در 1942 مردک لیسانس خود را از دانشگاه براون دریافت کرد و سپس در 1946 از دانشگاه ییل دکترای روان پزشکی خود را بگیرد. ولی به خاطر ماهیت اسرار آمیز روانکاوی از کار در رشته روان پزشکی منصرف شد. بک رشته عصب شناسی را ترجیح می داد  و در طول جنگ کره، به عناوین دستیار ارشد در رشته نوروسایکولوژی بیمارستان ولی فورج مشغول بکار شد.

در خلال این چرخش رشته، روان پزشکان پویش نگر توجه او را جلب کردند، تا آنجا که وی سرانجام به مرکز آستین ریگز، واقع در استاک بریج رفت. جایی که خود او تحت روانکاوی قرار گرفت و سر انجام در سال 1956 ار انستیتوی روان تحلیل گری فیلادفیا فارغ التحصیل شد.

بریدن ار روانکاوی و روی آوردن به شناخت

بک پس از روانکاوی مجذوب شناخت شد. شناختی که از روان شناسی من بدست آورده بود و در آن زمان محبوبیت زیادی داشت. بک بر این باور بود ، روانکاوی تبیین های زیادی در مورد اختلالات روانی فراهم آورده  است. برای ارزیابی فرضیه های روانکاوی دست به تحقیق زد. اما یافته های او از تحقیق های آزمایشی روی رویاها و مطالب موهوم  باعث شدند که اغلب مفاهیم روانکاوی را دور بریزد. بک در تدوین نظریه و درمان شناختی برای اختلالات روانی، مانند دانشمندان خوب، دقیقاً از شواهدی پیروی کرد که بر خلاف روانکاوی بودند. وی که همزمان با الیس، اما مستقل از وی کار می کرد، پی برد که اگر به بیماران آموخته شود، افکار منفی خود را بازبینی و مورد آزمایش قرار دهند، افسردگی آنها بهبود می یابد.

طی 35 سال گذشته، بک نظامی درمانی را با عنوان درمان شناختی پی ریزی کرد که توجه قابل ملاحظه ای را جلب کرده و پژوهش های گسترده ای را  برانگیخته است. بک برای به انجام رساندن تحقیقات خود، چند ابزار پر مصرف ابداع نموده که پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه اضطراب بک، و مقیاس پندار خودکشی از آن جمله اند، موضوع پژوهش اولیه و محور تمرکز بالینی او، افسردگی بود که اثر کلاسیک درمان شناختی افسردگی را به بار آورد (بک، راش، شاو و امری،1980)، و در ادامه به اختلال های اضطرابی ( بک و همکاران، 1985)، سوء مصرف مواد (بک و همکاران، 1993)، و اختلال های شخصیت (بک و فریمن، 1990) گسترش یافت. او با پذیرفتن اهمیت عوامل بین فردی و شناختی در سلامت عاطفی، کتاب عشق هرگز کافی نیست (بک، 1988) را نوشت. کتاب پرفروشی که درمان شناختی او را در درمان مشکلات زناشویی به کار می برد.

زندگی فعلی

بک که بیش از 45 سال از زندگی زناشویی اش می گذرد، اکنون نیمه بازنشسته است. وی استاد ممتاز روان پزشکی در دانشگاه پنسیلوانیا و رئیس مرکز درمانی و پژوهش شناختی بک در شهر بالا سین وید پنسیلوانیاست. او گاهی به همراه دو فرزندش، که هر دو روان شناس هستند، در این مرکز به تدریس و نگارش می پردازد. آرون تی بک که به دلیل خرد، صمیمیت، و پاپیون قرمزش مشهور است، همچنان خدمات پربار خویش را به درمان شناخی ادامه می دهد.

شناخت درمانی

آرون بک، همچون آلبرت الیس، از خاستگاه روانکاوی به پیشگامی درمان شناختی رسید، شناخت درمانی در اوایل دهد 1960 در دانشگاه پنسیلوانیا و توسط آرون تی بک بعنوان  یک نوع روان درمانی برای افسردگی بوجود آمد که ساختار یافته وکوتاه مدت بوده،به زمان حال گرایش داشته و به منظور حل مشکلات کنونی و اصلاح رفتار و تفکر ناکارآمد جهت گیری شده است.

از آن زمان به بعد، بک و دیگران این نوع درمان را برای تعداد زیادی از اختلالات روان پزشکی و گروه های مختلف از جمعیت ها به نحوی موفقیت آمیزی انطباق داده اند. به عنوان مثال می توان از گروههای چون (فریمن – داتیلو، 1992)، (فریمن – سایمون – باتلر – آرکووتیز،1989)، و اسکات – ویلیامز – بک، 1981) نام برد.

این انطباق نقطه تمرکز، تکنیک ها و مدت درمان را تغییر دادند، اما فرضیه های نظری تغییر نکرده اند. بطور کلی مدل شناختی چنین پیشنهاد می کند که تحریف یا ناکارآمدی شناختی (بر خلق و رفتار بیمار تاثیر می گذارد)، در همه اختلالات شناختی شایع است. ارزیابی واقع بینانه و اصلاح تفکر، موجب بهبودی خلق و اصلاح باورهای ناکارآمد بیمار موجب بهبودی دیرپای وی می گردد.

نظریه پردازان بزرگ دیگری نیز انواع مختلقی از شناخت درمانی را بوجود آورده اند  که از برجسته ترین آنها می تواند از درمان عقلانی – هیجانی آلبرت الیس (1962)، و اصلاح شناختی – رفتاری دونالد مایکل بام (1977) و در مان چند وجهی آرنولد لازاروس (1976) نام برد. بسیاری دیگر از جمله مایکل ماهونی (1991)، ویتوریو گوئیدند، و جیووانی لی یوتی (1983)، نیز نقش مهمی در مورد شناخت درمانی ایفا نموده اند.

شناخت درمانی یک نظام درمانی منحصر به فرد است که در مورد شخصیت و آسیب شناسی روانی نظریه ای همگون دارد و همچنین دارای کاربردهای وسیعی برای درمان بیماران افسرده، بیماران با افکار خودکشی، بیماران با اختلال شخصیتی مرزی و همچنین بهبود شناخت و عملکرد بیماران اسکیزوفرن می باشد.

 Aaron Temkin Beck

 Providence, Rhode Island

 Brown Univerity

 Yale University

Neurology

 Neuropsychology

 Valley Forge

 Dynamic Minded Psychaitrist

 Austin Rigs Center

 Stock Bridge

 Philadelphia Psychoanaltic Institute

 Ego

 Ideational

 Albert Ellis

 Beck Depression Inventory

 Scale for Suicide Ideation

 Cognitive Therapy for Depression

 Anxiety Disorders

 Substance Abuse

 Bala Cynwyd

 University of Pennsylvania

 Disfunctional Thinking

 Freeman

 Dattilio

 Simon

 Butler

 Arkowitz

 Scalt

 Williams

 Albert Ellis

 Donald Michael Baum

 Arnold Lazarus

 Vitoro Guideno

 Giovanni Liotti

 System

منبع

1- آرون تمکین بک، سوسن افقه

2- نظریه های روان درمانی، پروچاسکا، یحیی سید محمدی

3- نظریه و کاربست مشاوره و روان درمانی، جرالد کری، یحیی سید محمدی

شرح کوتاهی از زندگی آرون بک

بریدن ار روانکاوی و روی آوردن به شناخت

زندگی فعلی

شناخت درمانی